Ana Sayfa
Yazılar
Giriş
Üye Ol
Konu 1: Osmanlı Devlet'inde Hükümdar
Şehzadelerin Yetiştirilmesi
Şehzadelerin Yetiştirilmesi

ŞEHZADE : Padişahın çocuğu ya da ileride tahta çıkmaya hakkı olan hanedan üyesi çocuklar

 

SANCAĞA ÇIKMA:

  • şehzadeler belirli bir yaşa geldiklerinde devlet yönetiminde tecrübe kazanmaları için Sancaklara yönetici olarak gönderilirler. Bu olaya sancağa çıkma adı verilir. 
  • Sancağa çıkan şehzadenin yanına ona devlet yönetimini ve askerliği öğretecek LALA denilen tecrübeli devlet adamları verilirdi.

DİKKAT: Şehzadeler sancağa gönderilse bile Osmanlı Devleti şehzadelerin bu toprakları kendi malları olarak görmelerine, dolayısıyla federatif bir yönetim oluşmasına hiçbir zaman izin vermez. (DİĞER TÜRK DEVLETLERİNDEN FARKI)

 

KAFES USULÜ:

  • I. Ahmet döneminde getirilen Ekber ve Erşat usulünün mecburu bir sonucu olarak sancağa çıkma terk edildi ve kafes usulüne geçildi.
  • Kafes usulüne göre şehzadeler Sarayda bir çeşit kafes hayatı yaşayarak tahta çıkacakları günü bekleyeceklerdir.
  • Bu sırada eğitimlerini alarak tahta hazırlanacaklar (tabi sıra gelirse)
  • Böylece Kardeş katli sona erdi.

Ancak kafes usulünün pek çok olumsuz etkisi oldu:

  • Şehzadelerin devlet yönetimi için yeterince tecrübe kazanamamaları
  • Şehzadeler devlet yönetmeyi öğrenemedikleri gibi, ülkesinin insanını, dostunu, düşmanını kısacası dünyayı tanıyamamışlardır.
  • Yukarıdakilerden dolayı padişah olduklarında devlet yönetimine ilgisiz kalmışlardır. Daha çok devlet adamlarına bırakmışlardır.
  • Böylece yönetimde çıkar grupları etkili olmaya başlamıştır. Padişahlar çoğunlukla yanlış yönlendirilmişlerdir.
  • Saray kadınlarının (Harem) devlet işlerine etkisinin artması
  • Bazı şehzadelerin akıl ve ruh sağlığının bozulması.